چاپ

مریم کوشکی

احمد حکیمی‌پور

دبیرکل حزب اراده ملت

یادداشت سوم خرداد 405 در روزنامه ایران

اعتماد به تصمیم‌سازان و مدیران کشور در شرایط حساس و بحرانی یک ضرورت انکارناپذیر است. تجربه‌های تاریخی نشان داده زمانی که کشوری درگیر فشارهای بیرونی، تهدیدها و شرایط جنگی می‌شود، مهم‌ترین سرمایه آن نه تجهیزات و امکانات، بلکه انسجام ملی و اعتماد عمومی است. خوشبختانه امروز نشانه‌های ارزشمندی از این همبستگی و وحدت را در میان مردم شاهد هستیم؛ سرمایه‌ای اجتماعی که می‌تواند پشتوانه‌ای بزرگ برای عبور از بحران‌ها باشد. با این حال در چنین شرایطی برخی رفتارهای سیاسی نگرانی‌هایی را ایجاد می‌کند. ممکن است عده‌ای بخواهند از هر فرصت و رخداد برای تسویه‌حساب‌های سیاسی و رقابت‌های جناحی استفاده کنند؛ رویکردی که نه‌تنها کمکی به حل مسائل نمی‌کند بلکه وحدت فرماندهی، هماهنگی در تصمیم‌گیری، انسجام میدان و دیپلماسی را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. در حالی که موفقیت کشور در چنین شرایطی نیازمند همگرایی و حرکت هماهنگ همه ارکان است بنابراین ایجاد حاشیه و اختلاف می‌تواند مسیر را با چالش‌های جدی روبه‌رو کند. هر چند در این زمینه بارها هشدار و تذکر داده شده است. از دلسوزان کشور گرفته تا مسئولان و حتی عالی‌ترین سطوح مدیریتی، بارها بر ضرورت حفظ انسجام و پرهیز از رفتارهای تفرقه‌آمیز تأکید کرده‌اند. با وجود این، گاهاً شاهد برخی مواضع و اقدامات هستیم که فضای عمومی را از مسائل اصلی منحرف کرده و آرامش و اطمینانی را که لازمه استمرار مسیر و موفقیت کشور است، خدشه‌دار می‌کند. واقعیت این است که در شرایط کنونی، میدان و دیپلماسی دو مسیر جدا از هم نیستند؛ بلکه مکمل یکدیگرند و در چهارچوب راهبردهای کلان نظام و منافع ملی حرکت می‌کنند. دستیابی به اهداف ملی نیازمند هماهنگی میان همه بخش‌ها و اجتناب از ایجاد دوگانه‌های غیرضروری است. نقد و دلسوزی البته امری ارزشمند و ضروری است، اما اگر از سر خیرخواهی و دغدغه ملی مطرح می‌شود، باید در چهارچوب منافع عمومی و با پرهیز از التهاب‌آفرینی صورت گیرد. از سوی دیگر، اگر برخی رفتارها فراتر از نقد دلسوزانه باشد و عملاً در مسیر برهم زدن آرامش عمومی یا ایجاد شکاف حرکت کند، طبیعی است که نهادهای مسئول و دستگاه‌های مرتبط وظیفه دارند در چهارچوب قانون به مسئولیت‌های خود عمل کنند. چرا که منافع ملی و وحدت اجتماعی موضوعی نیست که بتوان با آن مماشات کرد. در روزهای حساس، حفظ انسجام ملی یک انتخاب نیست؛ ضرورتی برای عبور موفق از بحران‌هاست.