آخرین مطالب

سیاست[داخلی]

گفت‌وگو با سید معروف صمدی ۲:۳۰ بامداد چه شد

در انتخابات دوره پنجم شورای شهر تهران با اینکه سید معروف صمدی یکی از کاندیداهای قطعی لیست امید بودند، اما در دقیقه نود و در آخرین لحظات مانده به شروع تبلیغات انتخاباتی ایشان به شیوه‌ای رازآلود از ادامه کاندیداتوری و حضور در لیست امید حذف شدند، ما به عنوان هفته‌نامه اراده ملت پیگیری این مسئله را تا نتیجه نهایی و انجام مصاحبه با افراد مطلع ادامه خواهیم داد تا ابعاد این ماجرا موشکافی و حقیقت آشکار شود. انجام مصاحبه با ایشان درواقع گشایش پرونده‌ای است که با اقناع افکار عمومی خاتمه خواهد یافت. ابهامات و رازآلودگی آن باید گشوده شود. این رسالتی است که ما احساس می‌کنیم و هیچ مسامحه‌ای با هیچ‌کس نخواهیم داشت.

تله های خودساخته اصلاح طلبان و راه های برون رفت از آن

در سال‌های اولیه دهه ۸۰ و به دنبال شکست‌های انتخاباتی اصلاح‌طلبان– به‌ویژه در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۴ – اصلاح‌طلبانِ بسیاری به دنبال راه چاره برآمدند. ناکارآمدی شورای هماهنگی احزاب اصلاح‌طلب، عملکردهای اشتباه دولتِ وقت، زیاده‌خواهی‌های احزاب و چند عامل دیگر منشأ این شکست‌ها شناخته شدند. لذا اصلاح‌طلبان ناگزیر در انتخابات ۱۳۹۲ متوسل به استراتژی جدیدی شدند (درخواست خاتمی از عارف برای کناره‌گیری). این استراتژی که البته با اغماض، می‌توان آن را یک استراتژی قلمداد کرد، گرچه کامل نبود اما توانست موفقیتی نسبی را برای جبهه اصلاح‌طلبی رقم بزند و اصلاح‌طلبان را پس از یک دهه، به پیروزی در یک انتخابات ملی برساند. در ادامه و تکمیل این مسیر در انتخابات سال‌های بعد – مجلس ۹۴ و شوراهای ۹۶ – مجدداً اصلاح‌طلبان توانستند علیرغم رد صلاحیت گسترده نامزدهای اصلاح‌طلب، با ایجاد ساختاری به نام شورای عالی سیاستگذاری پیروزی انتخاباتی را در آغوش کشند و لیستی توافقی را با نام امید، راهی ارکان قدرت نمایند. گرچه این فرایند ایرادات بسیاری داشت ولی در حد خود توانست مشکل انتخاباتی اصلاح‌طلبان را رفع کند و خصوصاً نسبت به سال ۱۳۹۲ که تمام مسئولیت بر دوش خاتمی گذاشته شده بود، گامی هرچند کوچک اما روبه‌جلو محسوب می‌شد. پس از انتخابات ۱۳۹۶ و اعتراضات زیادی که به این ساختار شد و به‌ویژه با توجه به نتایج نه‌چندان مطلوبی که از لیست امید چه در مجلس و چه در شوراها شاهد بودیم، مجدداً اصلاح‌طلبان بر آن شدند تا برای ساماندهی به فعالیت‌های تشکیلاتی و انتخاباتی خویش طرحی جدید را درافکنند. در این یادداشت تلاش می‌کنیم که اندکی موشکافانه به واکاوی موضوع اصلاح‌طلبان و کنش‌های انتخاباتی ایشان، بپردازیم.

گفت‌وگو با سید معروف صمدی ۲:۳۰ بامداد چه شد

زندگی ادامه دارد و از ورای همه بدی‌ها و خوبی‌ها می‌گذرد. خاطرات خوب یا بد، این زندگی است که ادامه دارد بعضی‌ها تصورشان این است به هر قیمتی می‌توان به اهداف خود رسید این‌که چه بلایی سر دیگران میاید مهم نیست در گذر زمان فراموش می‌شود چون زندگی ادامه دارد؟! اگر این استدلال درست است، وجه تفاوت ما با دیگرانی که تحت هر عنوانی دینی، شرعی، ماکیاولی و غیره مانند اصولگرایی و انقلابی گری و یا حقوق بشر و دموکراسی و جمهوری‌خواهی و ... حقوق ذاتی انسان‌ها را در اقصی نقاط دنیا نادیده می‌گیرند چیست؟ تفاوت ما با دیگران چیست؟ فقط در نام‌گذاری است؟ آیا این کفایت می‌کند که ما صرفاً خود را اصلاح‌طلب بدانیم؟ و بر تضییع حقوق انسان‌ها صرف‌نظر از این‌که با ما هستند و یا برما بی‌تفاوت بگذریم؟ متأسفانه ما امروز به‌جایی رسیده‌ایم که حتی در دایره خودی‌ها هم دسته‌بندی داریم. بعضی وقت‌ها حتی چشمانمان را بر متحدان استراتژیک خود می‌بندیم و خود را متفاوت‌تر از پایگاه اجتماعی خود می‌بینیم و دفاع را فقط در جایی جایز می‌دانیم که نفع آنی برای ما داشته باشد و با سیاهی لشگرهای خود برخوردی بسان برده داریم؛ برده‌هایی که چاره‌ای جز همراهی با ما ندارند، چیزی جز سقوط اخلاق نمی‌توان نام نهاد. این سقوط اخلاقی را ما از کسانی شاهد هستیم که در کوران حوادث و به برکت فقدان رسانه‌های واقعی و پروپاگاندای رسانه‌های اصلاح‌طلب توانسته‌اند برند اصلاح‌طلبی را بنام خود حک کنند. حوادث دی‌ماه ۹۶، اصلاح‌طلبان راهم خطاب خویش قرار داده بود و به‌نظرما اکنون زمان آن است که به خویشتن اصلاح‌طلبی خود بار دیگر رجعت کنیم و این خدایگان اصلاح‌طلبی را از اریکه‌های خودساخته به زیرکشیم تا مردم زجرکشیده و اقشار فرودست جامعه نیز موردتوجه قرار گیرند. قرار نیست اصلاح‌طلبی برند عده‌ای خاص باشد و یا در ملک طلق‌شان... اصلاح‌طلبی راهی در تداوم همان جنبشی است که از یک کلمه مستوفی آغاز شده و تا سرانجام آن را خواهیم پیمود و هیچ‌گاه در ملک طلق کسی یا کسانی هم درنیامده است. براین باور است که برخلاف بعضی‌ها نمی‌توانیم قبول کنیم گذر زمان می‌تواند روی هر چیزی سرپوش بگذارد. در انتخابات دوره پنجم شورای شهر تهران بااینکه سید معروف صمدی یکی از کاندیداهای قطعی لیست امید بودند، اما در دقیقه نود و در آخرین لحظات مانده به شروع تبلیغات انتخاباتی ایشان به شیوه‌ای رازآلود از ادامه کاندیداتوری و حضور در لیست امید حذف شدند، ما به‌عنوان هفته‌نامه اراده ملت پیگیری این مسئله را تا نتیجه نهایی و انجام مصاحبه با افراد مطلع ادامه خواهیم داد تا ابعاد این ماجرا موشکافی و حقیقت آشکار شود. انجام مصاحبه با ایشان درواقع گشایش پرونده‌ای است که با اقناع افکار عمومی خاتمه خواهد یافت. ابهامات و رازآلودگی آن باید گشوده شود. ن رسالتی است که ما احساس می‌کنیم و هیچ مسامحه‌ای با هیچ‌کس نخواهیم داشت.

حفظ آزادی از وظایف ملت است احزاب سیاسی و ملت

سرویس سیاسی_ قریب صدسال پیش این سرمقاله نوشته‌شده است. گویا مسائل ایران در چرخه تکرار قرار دارد. حتی بعضی مطالب آن می‌تواند برای ما تازگی داشته باشد؟! این است که ازنظر فلسفه تاریخ ملت ایران تاریخ ندارد چراکه حرکت و تغییر ندارد. و در برهمان پاشنه‌ای می‌چرخد که قبلاً چرخیده، گویا ما سه هزار سال است فقط به دور خود چرخیده‌ایم. ملت‌های دیگر دوره‌های برده‌داری، کشاورزی، فئودالیته و بورژوازی و ... را تجربه کرده‌اند و رو به‌سوی جامعه فرا صنعتی و اطلاعاتی و دانایی دارند و ما هنوز اندر خم یک کوچه‌ایم! یعنی همان دسپوتیسم شرقی و خودکامگی! به عبارتی اگرچه ما از مظاهر تمدن بشریت سود می‌بریم اما هیچ‌گاه خود مبدع و آفریننده نبوده‌ایم. یک مصرف‌کننده صرف و نیز یک مقلد تمام و کمال. آری ما تاریخ نقلی داریم اما تکامل تاریخی نه!... هنوز هم رهبران سیاسی جامعه ما همچون این نویسنده صدسال پیش، به ما آموزش می‌دهند که حزب یعنی چه. تحزب یعنی چه و ما مانند شاگردان کودن هنوز خوشحالیم که رهبران ما این‌همه فرهیخته‌اند؟! گویا برای اولین باور این سخنان را از پیام‌آوران وحی شنیده‌ایم؟! اما هیچ‌گاه نپرسیده‌ایم اگر چنین است و آن اعتقاد شماست، چرا خود را در مقام پرسش پیروانتان قرار نمی‌دهید؟ چرا به این‌ها که می‌گویید ملتزم نیستید. گویی مدرنیته هم دین جدیدی است که متولیانی دارد و ما نیز عاشقانه و واله گونه باید به دنبالش باشیم و رهبران سیاسی خود را بپرستیم و حق نقد نداریم؟! نه این‌ها برای عمل کردن است نه خلقِ دین و آیین جدید. نتیجه آزادی بیان و مطبوعات و آزادی احزاب و ... برای این است که حال ما را بهتر کند وضع جیبمان و زندگی‌مان را ارتقاء بخشد و الا می‌شود همان دعای همزاد!...مطلب پیش رو تلخیصی است از سرمقاله روزنامه حقیقت، این سلسله سرمقالات، ما را با خودمان بهتر آشنا می‌کند. که نسبت به صدسال پیش چه تغییری کرده‌ایم. پیش رفته‌ایم یا پس؟

آخرین اخبار

نقد و بررسی راه‌های توسعه در ایران از دیدگاه برخی نظریه‌پردازان داخلی

کاهش یا افزایش باروری

درباره گسست نسل ها

مشروطه خواهی نوین

ما قانون می‌خواهیم

در نسبت دین با ناسیونالیسم

آسیب‌شناسی تئوریک اصلاحات؛ از اصلاح تا جنبش

چند نکته و تمام

پیش‌نویس سند راهبردی حوزه زنان حزب اراده ملّت ایران

سلسله نشست های تخصصی زنان عصر ما

«حاما چه می‌گوید؟» پندار منتشر شد

فلج مغزی در کودکان

کداممان مقصریم؟ در باب بیغوله: با نگاهی به دو فیلم «ابد و یک روز» و «متری شیش‌ونیم» ساخته سعید روستایی، در پی رونمایی از تبِ تند گیشه

درباره گسست نسل‌ها سخنرانی شروین وکیلی در نشست فصلی کمیته فرهنگی حزب اراده ملت ایرن

نقد وآسیب‌شناسی نحله (مشرب ومسلک) سیاسی اصلاح‌طلبی

حکمرانی حزبی سخنرانی داوود فیرحی در نشست اردوی مباحث بنیادی شاخه جوانان حزب اراده ملت ایران

اشکال از خودمان است؛ گردن رقیب نیندازیم سرمایه رئیس دولت اصلاحات را مثل یخ مقابل آفتاب قرار دادند

انتخابات و اصلاح‌طلبان

نظام تحریم‌ها و نقاط اقتدار و ضعف ایران در برابر تحریم‌ها

الزامات سیاست ورزی مسئولانه

هفتادوچهارمین بهار بهمن کشاورز خیلی زود پاییزی شد

سایه بی‌خانه شد!

اول اردیبهشت در میان ابرهای تیره بارانی آمد اما بی سهراب گذشت

جمشید مشایخی هم رفت!

آقای وزیر خط قرمز معلمان کجاست؟!

پیش‌نویس سند راهبردی حوزه زنان حزب اراده ملّت ایران

شورای مرکزی شاخه جوانان حزب اراده ملت انتخاب شد «قائدی» رئیس شاخه جوانان شد

اقتصاد پانزی نتیجه شورش و آنومی اقتصادی

سرنوشت بازارهای نظامی پاسخی به چالش مطرح‌شده در ارتباط با تعیین تکلیف سهامداران خصوصی بانک‌های نظامی، بعد از ادغام در بانک سپه

خروش جهانی فعالان دانش‌آموزی محیط‌زیست شما به ما دروغ گفتید