بزرگنمایی:

فاطمه امامی 

در دوران مدرسه دوستی داشتم که همیشه خوش رو و خوش لباس بود و یکی از بهترین دوستان من بود، با هم دانشگاه قبول شدیم در دوران دانشگاه او خوش لباس تر از قبل‌هم شده  بود . سال سوم دانشگاه بودیم که او ازدواج کرد و بعد از فارغ التحصیلی سریع بچه دار شد. بعد از چند مدت او را دیدم خیلی عوض شده بود او مثل قبل خوش لباس نبود! کفش های نه چندان خوب، او دیگر نگین قبل از ازدواج نبود؟
ازش خواستم با هم برویم کافی شاپ گپی بزنیم  ولی بهانه آورد نیومد! از آن زمان دیگر چند سالی می گذرد از او دیگر خبری ندارم و من بعد از فارغ التحصیلی سر کار رفتم و ادامه تحصیل دادم و ازدواج کردم. از نگین فقط یک شماره تماس از خونه مادرش داشتم که آنهم گویا عوض شده بود. خلاصه چند سالی از آخرین دیدارم گذشت. یک روز برای ثبت نام مدرسه دخترم به یک مدرسه ابتدایی مراجعه کردم برای تکمیل مدارک دفتر دار مدرسه من را به اتاق مدیر مدرسه راهنمایی کرد. باورم نمی شد آن کسی که پشت میز بود نگین دوست  صمیمی من بود آنقدر از دیدن هم خوشحال شده بودیم که بی اختیار زدیم زیر گریه مگر نگین امان می داد تند تند حرف می زد و خوشحال بود.
بهش گفتم نگین جان باورم نمیشه تو سر کار رفتی و آنقدر موفق شدی.
نگین همان نگین خوشتیپ و خوشگل همیشگی شده بود.برای من درد دل کرد. 
گفت: من در دوران زندگی خیلی سختی کشیدم همسرم کارمند بود و حقوق ناچیزی داشت من هم که خانه دار بودم کمکی نمی تونستم بکنم. مستاجری و هزینه بچه و زندگی، اوایل با شرایط ساختم و کم خرج کردم،خوب نپوشیدم، خوب نگشتم ولی دیدم این که زندگی نشد همسرم زیر بار این مسئولیت داغون شده بود و خودم خوب زندگی نمی کردم. در فراخوان آموزش و پرورش شرکت کردم و معلم شدم و بعد از چند سال استخدام شدم، خدا را شکر، زندگی خوبی دارم و کمک خرج خانواده هستم 
به نگین گفتم: از تو تعجب کردم!  می گفتی مرد وظیفه دارد کار کند. و همیشه از حقوق برابر زن و مرد  می گفتی؟!
نگین گفت : این نشد که یک نفر کار کند چند نفر  بخورند ما زن ها همیشه حقوق یکسان را در خواست می کنیم برای حقوق یکسان، باید در شرایط یکسان قرار گیریم و با هم کار کنیم و زندگی را بسازیم. چنین گفته هایی را که از زبان نگین شنیدم برایم جالب بود. نگین ها تغییر کرده بودند.