قدرت علی حشمتیان، ریاست جبهه مستقلین و اعتدال گرایان ایران در گفت‌وگو با اراده ملت تشریح کرد:

بزرگ ترین نقص و ایراد احزاب در کشور ما این است که حق خود را مطالبه نمی‌کنند گفتگو

بزرگ ترین نقص و ایراد احزاب در کشور ما این است که حق خود را مطالبه نمی‌کنند

  بزرگنمایی:

گفتگو از فائزه صدر

وضعیت احزاب در ایران به چه صورت است؟ آیا فعالیت‌های احزاب در کشور به رسمیت شناخته می‌شود؟
علی رغم این که حدود 100 سال سابقه حزبی در کشور ما وجود دارد؛ متاسفانه در طول تاریخ ایران، چه قبل و چه بعد از انقلاب، حکمرانان توجه خاصی به حزب نداشتند.
از زمان پیروزی انقلاب اسلامی ایران تا به امروز شاهد بودیم اکثر کسانی که می‌خواهند در انتخاباتی به عنوان رییس جمهور یا نمایندگان مجلس رای بیاورند، به احزاب متوسل می‌شوند ولی به محض این که رای آوردند، به این دلیل که خودشان را به حزب بدهکار ندانند می‌گویند ما جزو هیچ حزب و گروهی نیستیم و ما مستقل هستیم.
من یکی از بنیان‌گذاران خانه احزاب هستم. در خانه احزاب جریان های اصول‌گرا، مستقلین و اصلاح طلبان و اعتدال گرایان حضور دارند؛ اما متاسفانه احزاب در خارج از این مجموعه به جایگاه واقعی خودشان نرسیده اند و فقط در زمان انتخابات از ظرفیت‌های آن‌ها بهره‌برداری می‌شود و وقتی انتخابات تمام شد فردی که با تلاش احزاب انتخاب‌شده در اولین اظهار نظرها در برابر اذهان عمومی حاضر می‌شود و می‌گوید من به هیچ حزب و جریانی وابسته نیستم!

امروز حاکمیت در کشور یک دست شده و جریان اصولگرایی در راس هر سه قوه قرار دارد، آیا با این وجود همچنان عقیده دارید احزاب در راس حاکمیت قرار ندارند؟
در کشور ما سه جریان عمده وجود دارد. در مجلس پنجم که بنده نماینده بودم 127 نماینده مجلس خود را به عنوان اصول‌گرا معرفی می‌کردند و 108 نماینده آن زمان به عنوان اصلاح طلب نامیده می‌شدند و حدود 38 تا 40 نفر هم حزبی‌ بودیم که به عنوان جریان مستقلین و اعتدال گرایان شناخته‌شده بودیم.
متاسفانه در هر دوره‌ای جایگاهی برای جریان مستقلین کشور در نظر گرفته نمی شود و در میان رقابت‌های دو جریان دیگر، کمتر فرصتی برای بروز و ظهور مستقلین فراهم می‌شود.
اکثرا اصول گرایان بر سرکار می آیند و تعدادی از اصلاح طلبان را به کار می گیرند. وقتی اصلاح طلبانی دولت را در دست می گیرند باز هم تعداد زیادی از اصولگرایان در راس هستند.

چرا به نظر می‌رسد حاکمیت از اعمال نظام حزبی اجتناب می‌کند؟
عده‌ای از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی تا به امروز حاکمیت مردم را قبول نکردند و اراده‌ای برای استقرار جمهوری ندارند. برخی از مسئولین برای اینکه بتوانند آن طور که می‌خواهند عمل کنند، سعی می‌کنند رابطه‌ای بین مردم و حکومت وجود نداشته باشد تا بتوانند با نادیده گرفتن خواسته‌های مردم برنامه‌های خودشان را دنبال کنند.
به همین دلیل مسئولین ما احزاب را به بازی نمی گیرند. اگر حزب را رابط بین جامعه و حاکمیت بدانیم، طبیعتا مسئولی که اراده دارد مستبدانه عمل کند؛ احزاب را مانعی در برابر خودش می‌بیند.
بعضی‌ها هنوز در فضای قبل انقلاب هستند و همچنان دیکتاتورمآبانه عمل می‌کنند. یک نفر انتخاب می‌شود و اطرافیانش اتوبوسی می‌آیند و همان‌ها اتوبوسی می‌روند و دیگرانی جایشان را می‌گیرند. نه وقتی آمده اند کارنامه روشنی دارند و بررسی می‌شوند و نه وقتی می‌روند دستاوردی وجود دارد. نقد هم نمی‌شوند، چون تمامی این مراحل باید در احزاب انجام شود و این طیف احزاب را فقط در پوسته و نقشی ظاهری قبول دارند و اجازه نداده اند احزاب رشد کنند.

فارغ از شعار و به‌دوراز کلیشه ها و با توجه به ساختار موجود حکمرانی در ایران، برای تقویت احزاب چه‌کارهایی می‌توان انجام داد؟
مسئولین رده‌بالای کشور باید به طور مرتب جلسات مختلفی با احزاب داشته باشند. احزاب که تنها نباید در ایام انتخابات ضربه‌گیر نظام باشند. احزاب باید اداره کننده کشور باشند تا در برابر عملکرد خود پاسخگو باشند. این شیوه کشورداری به نفع مملکت است.
زمانی که رئیس خانه احزاب بودم شاید بیش از 40 بار با سران قوا مکاتبه کردم که با شورای مرکزی خانه احزاب ملاقات داشته باشند. همیشه شانه خالی می‌کردند و فقط موفق شدم یک‌بار در دوران ریاست آقای لاریجانی در مجلس اعضای شورای مرکزی احزاب را به ملاقات با ایشان ببرم که همان دیدار بسیار موثر واقع شد و آثار و برکاتی داشت.
این بزرگ ترین نقص و ایراد احزاب در کشور ما است که حق خود را مطالبه نمی‌کنند.



نظرات شما

ارسال دیدگاه

Protected by FormShield

lastnews

زن، زندگی، آزادی

جمهوری انسانی و ایده خشونت پرهیزی

آیا برای هشدارها سرانجامی هست؟

سکوت در مورد طرح جراحی اقتصادی دولت

آیا تاچری جدیدی نخست وزیر شده است؟

همدان، قربانی خودکفایی!

افتخار صادرات سیب‌زمینی در کشوری خشک به چه می‌ماند؟

آیا لذّت گرایی تنها گزینه برای خوب زیستن است؟!

مهر آفرینان، فرزندان ناتنی آموزش‌وپرورش؟!

بزرگ ترین نقص و ایراد احزاب در کشور ما این است که حق خود را مطالبه نمی‌کنند

شورا ها روحیه کار تیمی ندارند

ایران و جهان در هفته‌ای که گذشت

جنگ وحشیانه صلح

لزوم سیاست‌گذاری در حوزه عمومی و اخلاق

یک مناسبت فراموش شده: روز ملی گفت‌وگوی تمدن‌ها

رویا به خواب ابدی رفت

کار در اعماق تاریکی

مدیریت پسماند و نهادهای حاکمیتی

دولت اقتدارگرا و مستبد مصلح یا دولت دموکراتیک؟

پنجاه و پنجمین جلسه هیئت دبیران حوزه‌های حزب برگزار شد

نشست بحران آب در دفتر حاما همدان

دو کتاب جدید انتشارات حزب چاپ شد

برای مهسا؛ مَهی که چهره‌اش برای ابد گرفتار خسوف شد

بررسی چالش‌های استان‌ها و عملکرد مدیران محلی در اولین ویژه‌نامه نشریه

منافع ملی بستر اتحاد ملی/ ارجحیت منافع جناحی و فردی برخی سیاست‌بازان سوداگر بر منافع ملی

ایرادگیری در هر چیزی به‌ جز تائید صلاحیت/ بررسی تایید صلاحیت مهدی تاج

صغیر پنداری مردم ایران/عملکرد یکساله دولت در بخش ارتباطات و فناوری اطلاعات (5)

میراث گورباچوف

افزایش التهاب بازار مسکن با کاهش ارزش پول ملی /دست دوسوم متقاضیان از تسهیلات مسکن کوتاه ماند

نهاد صنفی احزاب کشور انتخابات خود را برگزار کرد

آیا لذّتِ بیشتر، موجب زندگی بهتری می‌شود؟

پیش درآمدی بر دوران بازنشستگی

شوراهای موجود، برای حفظ ارتباط شهرداری با مجموعه‌های قدرت و ثروت کار می‌کند

احزاب در امربه ‌معروف و نهی از منکر، بازوی بی‌ادعای حاکمیت هستند

ایران و جهان در هفته‌ای که گذشت/میخائیل گورباچف درگذشت

آیا موسیقی زبان مشترک تمام مردم جهان است؟/ بررسی فیلم CODA: Child Of Deaf Adult

معرفی کتاب؛ سرزمین گوجه های سبز/ زنده ماندن تحت سلطه دیکتاتور

ادای احترام به گوتنبرگ پدر چاپ در جهان نو

عباس معروفی به سفر بی‌بازگشت رفت

مددیاران از دام رسته

بحران آب، مسئله ملی

معایب موروثی شدن رهبری در دفتر سیاسی به بحث گذاشته شد

نماینده حزب اراده ملت ایران از حضور در شورای مرکزی خانه احزاب بازماند

کلاب هاوس فصلی نشریه خاطرات سیاسی برگزار شد.

اولین ویژه‌نامه هفته‌نامه اراده ملت منتشر می‌شود.

صفحه آخر

از اختلاس، بحران بی‌آبی و کش‌ و قوس‌های برجامی تا تاریخچه حزب وحدت ایران

حکمرانی در جهان خرد بنیاد/ دلایل ناکارآمدی مدیریت کلان سیاسی چیست؟

تدبیر مسوولان در تامین آب؛ بازگشت به شیوه دبه ای و سقایی/ بحران بی آبی در استان های مختلف کشور

غلبه نگاه سلبی به فرهنگ/نگاهی به عملکرد یکساله دولت در وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامی